มงคลสูตร 38ประการ

หลักมงคลสูตร 38 ประการ

  1. ไม่คบคนพาล             พาลไปหาผิด
  2. คบด้วยบัณฑิต           บัณฑิตจะพาไปหาผล
  3. บูชาคนที่ควรบูชา       เพื่อยกย่องคนดี
  4. เลือกอยู่ในถิ่นคนดี      สิ่งแวดล้อมดีพาให้กายใจ สุขสำราญ
  5. ความมีบุญบารมีแต่ปางก่อน   หมั่นสั่งสมความดีเสริมจักเจริญทุกชาติ
  6. ตั้งตนอยู่ในศีลธรรม ผู้ปฎิบัติดีย่อมยังสุขในชาตินี้และชาติหน้า
  7. ความเป็นพหุสูตรทั้งทางโลกทางธรรม  จักเอื้อประโยชน์ต่อตนมาก
  8. มีศิลปวิทยา สาขาใดสาขาหนึ่ง มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน
  9. ตั้งตนอยู่ในข้อศีลอันตนศึกษาดีแล้ว มีระเบียบวินัยในการใช้ชีวิตย่อมปฎิบัติแต่ในความดี
  10. การกล่าวแต่วาจาดี  คือกล่าวแต่วาจาอ่อนหวาน สมานสามัคคี และมีประโยชน์ต่อผู้ฟัง
  11. บำรุงมารดาบิดาทั้งกายและใจเป็นประจำ    ชีวิตมีแต่ความรุ่งเรือง
  12. สงเคราะห์บุตรด้วยกาย วาจา ใจ ห้ามมิให้ทำชั่ว ให้ทำแต่ความดี ให้ศึกษาศิลปวิทยา เป็นต้น
  13. สงเคราะห์ภรรยา ,ภรรยาก็สังเคาระห์สามีด้วย ต้องสังเคราะห์ซึ่งกันและกันเหมือนได้เพื่อนฝากผีฝากไข้ได้
  14. จักทำงานไม่คั่งค้าง  ผัดวันประกันพรุ่ง ทำงานมุมานะให้สำเร็จ
  15. ให้ทาน ด้วยศรัทธาพร้อมกาย วาจา ใจ ฝึกละความโลภด้วยการให้
  16. หมั่นประปฎิบัติธรรม ทั้งกาย วาจา ใจ อยู่เป็นเนืองนิจ  เตรียมหาหนทางสู่สวรรค์
  17. สงเคราะห์ญาติแก่ญาติตามกำลัง เป็นการสร้างบริวารบารมี
  18. ทำแต่การงานไม่มีโทษ  จงทำงานที่ไม่เบียดเบียนตนและผู้อื่น
  19. งดเว้นจากการทำบาปทั้งปวง รู้สิ่งใดชั่วจงอย่าทำ
  20. รู้สำรวมงดเว้นการดื่มน้ำเมา ตัดหนทางขาดสติ สู่อบายเยือนนรก
  21. ความไม่ประมาทหมั่นปฎิบัติธรรม ทำให้เกิดความรอบคอบ ระมัดระวัง ไม่เป็นคนลืมสติ เลินเล่อ
  22. การรู้จักเเสดงความเคารพ นับถือผู้อื่นทั้งกายวาจาใจ
  23. การเป็นผู้อ่อนน้อมถ่อมตน  ฝึกรู้จักตัดความเย่อหยิ่งถือตัว
  24. ความสันโดษ พอใจในสิ่งที่ตนมี มีความเป็นอยู่สมฐานะ มักน้อย ฝึกลดละความโลภ
  25. มีความกตัญญู ต่อผู้มีอุปการคุณ สำนึกในบุญคุณ บิดา มรรดา ครูบาอาจารย์ เป็นต้น
  26. ฟังธรรมตามกาล เพื่อเพื่มศรัทธาพูนปัญญา ชำระจิต
  27. ขันติ  ฝึกเป็นผู้มีความอดทน ต่อสิ่งมากระทบกดดัน
  28. เป็นผู้สงบเสงี่ยม ว่านอนสอนง่าย เปิดโอกาสได้ความรู้ใหม่ๆๆ
  29. การได้เห็นสมณะ ผู้ระงับบาป เพื่อเพิ่มความศรัทธาในพระสงฆ์
  30. สนทนาธรรมตามกาล ได้แลกเปลี่ยนความรู้แตกฉานในธรรม
  31. จิตตั้งมั่นบำเพ็ญเพียรเผากิเลส เจริญภาวนาพยายามตัดกิเลส
  32. ประพฤติรักษาพรหมจรรย์ เพียรตัดเพลิงกามที่เป็นมูลเหตุเผาใจ
  33. เห็นแจ้งในอริยสัท 4   รู้ทางดับทุกข์
  34. ทำพระนิพพานให้แจ้ง  ตัดการเวียนว่ายตายเกิด
  35. มีจิตไม่หวั่นไหวด้วยโลกธรรม คือเรื่องที่มีอยู่ประจำโลก ได้แก่ ได้ลาภ เสื่อมลาภ ได้ยศ เสื่อมยศ สรรเสริญ นินทา สุขและทุกข์ ที่แปรเปลี่ยนไม่จีรัง
  36. ความเป็นผู้มีจิตใจไม่โศรกเศร้า ฝึกจิตตั้งมั่นในอุเบกขา
  37. ฝึกจิตให้ปราศจากธุลีผงกิเลส  ฝึกสำรวมอินทรีย์มีสติสัมประชัญญะระลึกได้รู้เท่าทันปัจจุบันทุกขณะจิต
  38. ฝึกจิตจนได้เกษมสุข เพราะฝึกละสังโยชน์กิเลสเครื่องร้อยรัด อันผูกมัดกองทุกข์ของสรรพสัตว์ ได้แล้ว
Advertisements
ข้อความนี้ถูกเขียนใน หนังสือ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร