ทายาทที่ดี…ของตระกูล

วันนี้ขอนำนิทานในพุทธธรรม ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า มาให้ได้รู้และเปิดวิสัยทัศน์ท่ถุกต้อง เพื่อให้การดำเนินชีวิตในอนาคต ให้ตรงตามหลักธรรม กระแสวัตถุนิยมแรงจนไร้ศีลธรรมกันมากมาย เพื่อเชื่อมโยงหลักธรรมต่อตนเอง ครอบครัวและประเทศชาติ และสันติภาพโลก ที่ผ่านมาแก้งค์อันธพาลได้เบียดเบียนธรรมและละเมิดสิทธิอันดีงามของหลักคุณธรรมอันเป้นสากล ที่มนุษย์ในเบี้ยงต้นต้องฝึกหัดในการดำรงและปกป้องไว้ซึ่งวงค์ตระกุลตนเองก่อน ภาคภูมิใจ และต่อไปทำชุมชน ประเทศชาติและสันติภาพโลก   และดำรงเผ่าพันธ์เช่นนี้เป็นเอกลักษณ์ของโลก.

ณ.เมืองพาราณสี ในราชกาลของพระเจ้าสุลีมะ มีปุโรหิตคนหนึ่งเชี่ยวชาญในการทำพิธีมงคลต่างๆๆแก่ช้าง  ครั้งนั้น พระพุทธเจ้าของเราเกิดเป็นลูกชายของปุโรหิต บิดาตายจากไปตั้งแต่อายุได้๑๖ ปี จึงอยู่กัน๒ คนกับมารดา ครอบครัวปุโรหิตมีฐานะดีครอบครัวหนึ่ง เนื่องจากถึงคราวที่ทำพิธีมงคลแก่ช้าง ปุโรหิตจะได้ของตอบแทนเป็นเครื่องอุปกรณ์ที่คนนำมาเข้าพิธี รวมทั้งเครื่องประดับช้างจำนวนมากและราคาแพง ปุโรหิตดูแลครอบครัวเลื้ยงดูบุตรชายจนอายุ๑๖ ปีก็ตายจากไป

ในปีที่ปุโรหิตตายนั้น เป็นปีที่จะมีพิธีมงคลแก่ช้างงพราหมณ์ทั้งหลายเห้นเป้นโอกาสจะเสนอตัวขอเป้นคนทำพิธีมงคลแก่ช้างบ้าง จึงเข้าไปเฝ้าพระเจ้าสุสีมะ แล้วกราบทูลว่า

“ขอเดชะ งานทำพิธีมงคลแก่ช้างใกล้มาถึงแล้ว ปีก่อนๆ ท่านปุดรหิตมาทำพิธี แต่ปีนี้ไม่มีท่านอยู่แล้ว พวกข้าพระองค์จึงขอทำพิธีมงคลแก่ช้างแทน”

“ครอบครัวของท่านปุโรหิตทำพิธีมงคลแก่ช้างมานาน ถึงแม้ว่าตอนนี้ท่านจะตายจากไป แต่ว่าลูกเมียท่านยังอยู่ โดยเฉพาะลูกชายของท่านพราหมร์ ดูจะมีความสามารถ ” พระราชากล่าว

“ขอเดชะ ลูกชายท่านปุดรหิตยังเด็กเกินไป อายุเพิ่งแค่๑๖ ปี คงยังไม่มีความรู้ความสามารถพอจะทำพิธีแก่ช้างได้หรอกพระเจ้าข้า” พวกพราหมณ์โต้แย้ง

พระราชาใคร่ครวญดูก็คร้อยตามพราหมณ์ จึงทรงอนุญาตให้พราหมณ์นั้นทำพิธีมงคลแก่ช้างแทนปุโรหิต

พวกพราหมณ์เหล่านี้ เมื่อได้รับพระราชานุญาตแล้ว ก็ร่าเริงยินดีความมั่งคั่งรออยู่เบี้ยงหน้ากับ รายได้มหาศาลในอนาคต  จึงประกาศ.ให้ได้ทราบทั่วกัน

ภรรยาปุโรหิต ผู้ล่วงลับรู้สึกเดือดร้อนใจจึงเรียกลูกชายมาปรึกษา นางกล่าวว่า

“ลูกรัก ตระกุลเราได้รับมอบหมายให้ทำพิธีมงคลแก่ช้างของพระราชามาถึงเจ็ดชั่วคนแล้ว มาบัดนี้ แม่ได้ทราบว่า พราหมณ์ตระกุลอื่นมาขอทำหน้าที่แทน และได้รับพระราชานุญาตแล้วด้วย ถ้าอย่างนี้ตระกุลเราก็หมดศักดิ์ศรี พ่อของลูกและบรรพบุรุษตายไปแล้วคงไม่เป็นสุขแน่ เพราะเราสองคนไม่สามารถรักษางานของตระกุลไว้ได้”

ลูกชายได้ฟังดังนั้นรู้สึกไม่สบายใจ และเข้าไปปลอบโยนแม่ให้หยุดเสียใจพร้อมทั้งรับอาสาว่า

“แม่จ๋า ลูกจะรักษางานของตระกูลไว้เอง”

“ลูกพูดอะไร” ภรรยาปุโรหิตมองหน้าลูกชาย “การทำพิธีมงคลแก่ช้างไม่ใช่เรื่องง่าย คนทำต้องเรียนจบไตรเพทต้องมีความรู้เรื่องสูตรที่จะร่ายในพิธี แต่ลูกของแม่ไม่มีความรู้เรื่องไตรเพท ไม่มีความรู้เรื่องสูตรต่างๆๆที่จะร่ายเลยแล้วจะทำได้อย่างไร”

ลูกชายจึงถามว่าอีกกี่วันจะทำพิธีและต้องไปเรียนวิชาไตรเพท ที่ใด แม่ตอบที่แคว้นคันธาระ อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ห่าง๑๒0 โยชน์ที่เมืองตักศิลา เมืองหลวง มีอาจารย์ทิศาปาโมกข์ เป้นครูสอน

ลูกชายมั่นใจว่าจะรักษางานของวงค์ตระกุลไว้ได้ จึงออกเดินทางไปเรียนวิชาไตรเพท อีก4วันจะกลับมาให้ทันงานทำพิธีมงคลแก่ช้าง

มารดาจึงอวยพร ขอให้เทพยดาฟ้าดินจงคุ้มครองลูกของแม่ด้วย

เมื่อลูกชายปุโรหิต พบท่านอาจารย์ ๆๆจึงสอนให้จดจำได้ในวันเดียว สอนแต่หัวข้อสำคัญๆๆ หัวใจหลักพิธีการ ท่านอาจารย์เห้นความตั้งใจจริง จึงสอน หัวข้อพระเวท ฤคเวท ยุรเวท และสามเวท สูตรง่ายๆๆร่ายมนต์พิธีมงคลแก่ช้าง  จบจนรุ่งเช้า จึงลาท่านอาจารย์และเดินทางกลับมาทันกาล

วันทำพิธีมีช้างพลาย๑00เชือก มีตาข่ายคลุมอย่างสมเกียรติดุสง่างาม อยุ่พระลานหลวง มีพราหมณ์ผู้ทำพิธี ยืนรอจนพระราชาเสด้จมาถึงงานพร้อมข้าราชบริพาร

ลูกชายปุโรหิตจึงแต่งตัวให้เหมาะสมและเข้าเฝ้าพระราชา ถามพระราชาว่าอนุญาตให้พราหมณ์พวกอื่นทำพิธีแทนบิดา พระราชาตอบ จริง ถึงถามเหตุผลการทำเช่นนั้น  พระราชาตอบว่าเพราะบิดาเจ้าตายจากไป และบุตรชายพราหมณ์ไม่มีความรู้ จึงมอบให้พราหมณ์ตระกูลอื่น

ลูกชายปุโรหิตจึงตอบว่าไม่เป้นความจริง พระองค์เข้าพระทัยผิด และทดสอบใครมีความรู้ให้มาสาธยายแข่งกัน พราหมณ์ทุกคนเกิดความเกรงขามไม่มีใครกล้าเสนอตัวมาสาธยายแข่ง ลูกชายปุโรหิตจึงทูลขอพระราชานุญาตให้ตนเป็นคนทำพิธีมงคลแก่ช้างแทนบิดา ซึ่งพระราชาก็ทรงอนุญาตด้วยความเต็มพระทัย วันนั้นลูกชายปุโรหิตได้รับสิ่งของตอบแทนที่มีราคามากเหมือนที่บิดาเคยได้รับมาทุกปี

ภรรยาปุโรหิตเห็นลูกชายกลับมาพร้อมสิ่งของจำนวนมากก็แน่ใจว่าลูกชายทำได้สำเร็จอย่างที่พูดไว้จึงรู้สึกดีใจ

“ลูกแม่ทำได้สำเร็จจริงๆเเม่ดีใจมาก” นางพูดพลางสวมกอดลูกชายไว้แนบแน่น

สองแม่ลูกดีใจที่รักษาศักดิ์ศรีของตระกูลไว้ได้เหมือนอย่างที่บรรพบุรุษรักษามา

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ศักดิ์ศรีเป้นสิ่งสำคัญในสังคมมนุษย์ ยิ่งเป็นศักดิ์ศรีของวงค์ตระกูลด้วยแล้วยิ่งควรรักษาอย่างยิ่ง การรักษาศักดิ์ศรีวงค์ตระกูลไว้ต้องอาศัยทายาทที่ฉลาดและมีคุณธรรมเหมือนลูกชายปุโรหิตรักษาศักดิ์ศรีของตระกูลไว้ได้ฉะนั้น.

ข้อความนี้ถูกเขียนใน หนังสือ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร