12ส.ค2554 วันแม่ไทย…thai’s mather day

วันนี้ขอเเสดงความยินดีกับสตรีไทยทุกเพศทุกวัยด้วยนะค่ะ ขอให้มีความสุขสดชื่น พร้อมสู้ๆๆกับปัญหาทุกด้านนะค่ะ ไม่ว่าชาติใด ศาสนาไหน หากอยู่ร่วมกันในแผ่นดินไทย ก็เป็นภาระหน้าที่ของเพศหญิงทุกคนจะต้องดูแลตนเองตามหน้าที่.

วัฏจักรวงจรพืชในป่าตามไปเป็นปุ๋ยในดินให้ต้นใหม่ได้โผล่มารับใช้ชาวโลก

ที่ผ่านมาแล้วให้ผ่านไป ใช้โอกาสวันแม่ปีนี้ได้ให้รางวัลต่อตนเองด้วยการ รักตนเอง ทำสิ่งดีๆๆที่ตนอยากทำและนำศีลธรรมมาปรับตนเองให้ตรงแนวทางชีวิต ตามขนบธรรมเนียมไทย ไม่ต้องใส่ผ้าไทย รึเปลี่ยนศาสนามาเป็นพุทธรึเข้าวัดบวชชี หลบแต่ในวัดแล้วกลับมาทำบาปใหม่ แต่ค่อยๆๆนำสิ่งดีๆๆของประเทศไทยมาใช้ ทำดีจริงๆๆ ห้ามใจกายมิให้ทำผิดศีลธรรม แล้วค่อยๆๆละ รวมฝึกการมีจิตใจเอื้อเฝื้อ เป็นมิตร ร่วมทุกข์ร่วมสุข เรามีเรา เราเป็นที่พึ่งตนเอง รักชุมชน  เห็นอะไรไม่ควร ตักเตือน และช่วยหาทางแก้ไขให้ และเป็นที่พักให้ยามเหนื่อยล้า เงียบๆๆ และกลับไปโบยบิน แต่มีพลังมากกว่าเดิม

สรุปยืนในจุดตนเอง…แต่แก้ไขตนให้สดใส พร้อมรับอรุณรุ่งแห่งศรัทธาธรรม…นำสุข เพื่อชีวิตที่เป็นจริงตามธรรมชาติ เราได้รู้เฉพาะเรื่องบัวพ้นน้ำ บัว4เหล่าจากพระพุทธองค์ ในศาสนาพุทธแล้ว

วันนี้มาทำความรู้จักกับ…ต้นบัวทั้งต้นกันดีกว่า ก่อนมาเป็นดอกบัวก็มาจากเมล็ดบัวที่เฉาตาย และหล่นไปเป็นปุ๋ยลงน้ำ เมล็ดไหนรักดีสู้ๆๆก็เติบโตงอกงามเริ่มวัฏจักรใหม่ กลายเป็นรากบัว มีก้านชูขึ้นพร้อมดอกในน้ำ เป็นดอกบัวตูมจนพ้นน้ำ เป็นบัวบานเมื่อได้รับแสงตะวัน บัวเหล่านั้นก็จะคอยๆๆบานทำให้สระบัวรึสถานที่เเห่งนั้นๆๆสวยงาม  บ้างโดนเด็ดไปขาย ดอกใช้กิน ก้านต้นราก เป้นอาหารของมนุษย์และสัตว์ ทั้งบนบก น้ำและทางอากาศ รวมถิ่นฐานต่างๆๆ แล้วแต่เเหล่งขายส่ง รึนำไปปลูกทั่วโลกจนได้นำไป บูชาพระ และประดับบ้านแจกัน  ซึ่งปราณีตขึ้นในระดับการเป้นคุณค่า

ปลูกทิวลิปในดินเมื่อฤดูใบไม้รวงให้น้ำปุ๋ยจนออกดอกได้ในฤดูหนาว

แต่ควรรู้ว่า…หากรากบัว ก้านบัวไม่มีรูใช้เป้นท่อนำส่งอาหารส่งน้ำเลี้ยงลำต้นดอก  แล้วดอกบัวก็จะไม่มีอากาศจากใบบัวซึ่งก้มีรูระบายอากาศ มีการหายใจจากใบและลงไปเลี้ยงรากบัวให้มีอากาศหายใจ อยู่ในโคลนตรมได้ดี ก็ไม่เกิดดอกบัวเช่นกัน รากบัวและก้านบัวซึ่งอยู่ในโคลนนั้นคอยส่งอาหารให้ดอกบัวสวยงาม เช่นไร หากไม่มีพระอาทิตย์คอยส่องแสงให้ก็ไม่บาน จะเห็นว่าวงจรดอกบัวก็มีทุกส่วนภาคทำงานร่วมแรงกัน ต่างก็ทำหน้าที่ ดอกจะสวยงามก็ต้องเเล้วแต่เมล็ดพันธ์ สวย งาม มีเสน่ห็ และหากโดน หนอน แมลงเจาะทำลาย เมล็ดบัวรุ่นต่อมาก็ไม่มีคุณภาพเช่นกัน เติบโตพ้นโคลนตมยาก  เพราะปุ๋ยในโคลนก็สำคัญ กว่าจะโผล่พ้นน้ำได้ ต้องมีอาหารเพียงพอที่จะชูก้านขึ้นมาได้ รวมการต้องรอดพ้นจากสัตว์ใต้น้ำคอยกัดกินดอกบัวด้วย มันจึงจะต้องสูญพันธ์ไปเอง ในที่สุด. รอคนเอาเมล็ดพันธ์มาปลูกรึจากเเมลง นก สัตว์น้ำต่างๆๆ…จึงเกิดวัฏจักรใหม่.

สรุปมีทีมเป็นเมล็ดพันธุ์พืช แล้วพยายามโตเองรึคนเลี้ยงบัวเอาใจใส่ ต่อมา  บานเเฉ้ม แล้วโรยเป็นอาหารปุ๋ยให้บัวรุ่นใหม่ให้กำเนิดมาบานเเฉล้มใหม่.

เหมือนคุณธรรมพ่อแม่ให้ลูกกำเนิดมา ลูกบางคนได้รับการเอาใจใส่ บางคนตามมีตามเกิด แต่รัฐบาลรึชุมชนต้องเป็น รากบัว(ต้นแบบเรือดำน้ำ ไว้สะสมคลังอาหาร เพื่อรักษา บำรุง ส่งเสริม ชีวิตใหม่ ในอนาคต )   ก้านมีรูอากาศให้ยืดหยุ่นในสังคม ช่วยส่งให้เจ้าบัวน้อยคอยบานเเฉล้มให้ชูขึ้นไปได้ในอากาศ พ้นน้ำรับแสงตะวันแล้วบาน ..และโรย

แม้ในเเจกันสุดท้ายก็เป็นปุ๋ยเช่นกัน แต่การเกิดเป็นมนุษย์นั้นทำตามๆๆกันนั้นมันก็แค่พืชผัก ทำตามหน้าที่ แต่ไม่ลงรายละเอียดการอบรมเลี้ยงดูให้รู้หลักคุณธรรม ความดีเป้นเช่นไร ต้องทำตนเป้นแบบไหนจึงว่าดี (เหมือนในตะวันตก อเมริกา ยุโรป รึทั้งมีศาสนาและไม่มีทำกัน ตามใจในสิ่งผิดๆๆ ) มีลูกก็ปล่อยโตตามสังคม วัย จบ แต่ไม่ลงลายระเอียดชีวิตให้ลูก อาจครูรึตัวตนมนุษย์เอง ไม่เอาคุณธรรมดีๆๆมาใช้ให้ตนมีคุณค่า มีสุข รักแม่ยังไม่ได้ลืม ก็ซ้อมๆๆรัก ต่อไปเจอหน้ารักได้ กอดได้ ไม่สนอดีต ลืมสิ่งไม่ดีๆๆไปและปรับตนให้ดี เติมในสิ่งที่ขาด แล้วท่านจะต่างไปนับจากนี้ …ง่ายแต่ได้พลังชีวิต นะจ๊ะลองทำดู

ป่าๆไผ่ ซึ่งผ่าดูภายในต้นไผ่นั้นข้างในกลวง     แต่ทุกส่วนก็เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์ให้ได้ใช้ประโยชน์ เมื่อดอกไผ่บานเป็นดอกสีขาวแล้วจะร่วงหล่นลงดิน  เมื่อนั้นถึงคราวที่ต้นไผ่ก็จะเฉาตายและเป็นปุ๋ย ต่อไป  รึเกิดกรณีไฟไหม้ป่าที่มีใบไม้แห้งบนดินและต้นไม้ ก็จะเสียดสีกันของใบไม้ กับลม อากาศ ความแห้งก็ก่อให้เกิดไฟไหม้ป่า  ตกลงดินเป็นขี้เถ้าก็เป็นปุ๋ยต่อไป  ใบไม้ที่สีสันต่างๆๆในป่าก็เป็นอาหารของหนอน แมลง นก ไส้เดือน และก็เป็นปุ๋ยให้หน่อๆไผ่โผล่เจริญเติบโตเป้นต้นไผ่…ให้คุณต่อธรรมชาติให้ มนุษย์และสัตว์ได้ใช้สอยตามอัธยาศัยต่อไป

โกงกางรากจะโผล่พ้นโคลนตมเพื่อรับอากาศหายใจให้ลำต้น ใบเเข็งแรง.

หากเราทำตัวดีเป็นคนดีตามศีล5เป็นหลัก ซักซ้อมตนไปเรื่อยๆๆ ค่อยๆๆถอยห่างสิ่งกวนความดีจนทำได้สักวัน ก็จะเป็นคนมีคุณค่าชนรุ่นต่อๆมาก็ได้อนิสงส์ตาม ทำตัวดีก็ดีๆๆในวงค์สกุล ชุมชน ประเทศชาติ  หากทำตัวไม่ดีก็จอดที่เรารุ่นนี้ และก็หมดสิ้นไปในที่สุด บุตรแม้สังคมให้อภัยไม่เกี่ยว แต่กรรมของครอบครัวก็คือครอบครัว เราต้องถอยห่าง…ไปเงียบๆๆจากสังคมเป้นการ กรุณาที่ถูกต้อง มิใช่เอากฏหมายมาใช้ แต่คุณธรรมไม่เสริม แบบนี้ สังคมก้ทุกข์ ไม่มีทางยิ้มได้ เพราะคนชั่วไม่กรุณาสังคม และไม่รู้จักล้างโคลน กายใจ และกลับไปสำนึกตนเอง มีความรู้ มากๆๆ และกลับมาเสนอตัวใหม่โดยไม่มีตัวช่วย เอาตนเองให้คนรักศัรทธา ที่เราเป้นเรา และรับฟังคำแนะนำที่ดีๆๆไปใช้และรู้จักกตัญญูในทางถูกที่ถูกคน ถูกศีลธรรมด้วย แยกให้เป็น.. นะอะไรก็ได้ที่ลงตัว…ก็แล้วกัน…คริ คริ คริ

ข้อความนี้ถูกเขียนใน สุขภาพและความสุขสมบูรณ์ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร